De besluitvorming

De verschillen tussen de gewone man en de expert kunnen deels worden verklaard door biases in de besluitvorming van leken, maar Slovic beschrijft situaties waarin de verschillen aan een reëel waardenconflict te wijten zijn. Hij wijst op het feit dat experts risico’s vaak meten aan de hand van het aantal verloren mensenlevens (of levensjaren), terwijl het grote publiek een fijner flexplek huren haarlem onderscheid maakt, bijvoorbeeld tussen een ‘goede’ en ‘slechte’ dood of tussen willekeurig, toevallig overlijden en overlijden door vrijwillig uitgevoerd activiteiten (zoals skiën). Dergelijke legitieme vormen van onderscheid worden in de statistieken meestal genegeerd. Slovic concludeert op basis van zijn observaties dat het grote publiek zich een rijker beeld van risico’s kan vormen dan de experts. Hij ontkent dan ook flexplek huren tilburg dat de experts het voor het zeggen moeten hebben en dat hun meningen klakkeloos zouden moeten worden overgenomen wanneer ze conflicteren met de meningen en wensen van de gewone man. Als experts en het grote publiek van mening verschillen, moeten ‘beide partijen de inzichten en kennis van de andere partij respecteren’, aldus Slovic. In een poging de alleenheerschappij van de experts ten aanzien van risico-inschatting te beëindigen, ontkent Slovic het basisconcept van hun expertise, dat risico-inschatting objectief is:
‘Risico’ is niet iets wat ‘er is’, los van ons denken en onze culturele opvattingen, klaar om gemeten te worden. Mensen hebben het concept van ‘risico’ bedacht om beter flexplek huren breda te kunnen omgaan met de gevaren en onzekerheden van het leven. Deze gevaren zijn weliswaar reëel, maar er is niet zoiets als ‘reëel risico’ of ‘objectief risico’. 5
Om deze bewering te staven noemt Slovic negen manieren om de kans op overlijden door het vrijkomen van een giftige stof in de lucht te definiëren, variërend van ‘aantal doden per miljoen mensen’ tot ‘aantal doden per miljoen dollar aan geproduceerd product’. Wat hij probeert te zeggen, is dat het inschatten van risico afhankelijk is van de gekozen maatstaf – wat met zich meebrengt dat de keuze mede bepaald wordt door een voorkeur voor een of andere uitkomst. Hij concludeert dat ‘risico-inschatting in deze zin een machtsoefening is’. Wie had gedacht dat je op basis van experimenteel onderzoek flexplek huren groningen naar de psychologie achter inschattingsprocessen bij dergelijke netelige beleidsvraagstukken terecht kunt komen! Toch gaat beleid uiteindelijk om mensen, wat mensen willen en wat het best is voor mensen. Elke beleidsvraag omvat bepaalde aannames over de menselijke aard en vooral over de keuzen die mensen maken en de gevolgen van deze keuzen voor henzelf en voor de samenleving.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *